یکی از رویکردهای اصلی در طراحی بیمارستان پاسارگاد، حرکت از ساختار سنتی بخشمحور به سمت مدل مرکزمحور است. در این مدل، بخشهایی که از نظر فرآیند درمان با یکدیگر ارتباط دارند، در قالب مراکز تخصصی و چندتخصصی سازماندهی میشوند.
در ساختار پیشبینیشده بیمارستان، مراکز تخصصی قلب و عروق، سیستم عصبی، سیستم اسکلتی و حرکتی، زنان و اطفال، تروما، سر و بازسازی، قفسه سینه، دستگاه گوارش و ادراری و مرکز جامع سرطان در نظر گرفته شدهاند.
این ساختار به این معناست که فرآیند درمان بیمار صرفا بر اساس نام بخشها سازماندهی نمیشود، بلکه نیازهای بالینی و مسیر مراقبت بیمار مبنای طراحی قرار گرفته است.
برای مثال، مرکز قلب و عروق شامل کلینیکهای تخصصی، خدمات تشخیصی، آنژیوگرافی، اتاق عمل قلب باز، اتاق عمل هیبرید، CCU، مراقبت پس از CCU، ICU قلب باز و بخش بستری خواهد بود.
در سطح کل بیمارستان نیز ارتباط میان اورژانس، تصویربرداری، اتاقهای عمل و مراقبتهای ویژه در طراحی مورد توجه قرار گرفته است.
از سوی دیگر، مسیرهای عمومی، بالینی و لجستیکی از یکدیگر تفکیک شدهاند. این تفکیک با هدف افزایش کارایی گردش بیماران، کارکنان و تجهیزات و رعایت الزامات کنترل عفونت انجام شده است.
به این ترتیب، بیمارستان پاسارگاد قرار است پس از تکمیل و بهرهبرداری، نه مجموعهای از بخشهای منفصل، بلکه شبکهای از مراکز تخصصی مرتبط باشد که مسیر درمان بیمار را از تشخیص تا درمان، جراحی و مراقبت پس از آن دنبال میکنند.